โศกนาฏกรรมกับความรัก

ตั้งแต่เกิดมาผมยังบอกตัวเองไม่ได้เลยว่าผมชอบวิชาอะไร

ผมจะสับสนว่าวิชาที่ตนเองชอบกับวิชาที่ตนเองเรียนได้คะแนนดีมันเหมือนหรือต่างกัน แต่ทุกครั้งที่มีคนเข้ามาถามผมว่า ชอบวิชาอะไร

วิชาที่ตนเองเรียนแล้วได้คะแนนดี มักจะถูกเป็นคำตอบเสมอ ทั้งๆที่ความจริงแล้วผมอาจจะไม่ชอบวิชานั้นก็ได้ ไม่น่าเชื่อ

วันนึง ผมจะได้ดูงานศิลปะของคนๆนึง ได้นั่งเรียนศิลปะกับอาจารย์ที่โรงเรียนสนุกสนานอย่างที่ไม่เป็นเคยเป็นมาก่อน

มันทำให้ผมบอกกับตัวเอง ว่าวันนี้ผมได้รู้ความหมายของ วิชาที่ชอบ อย่างแท้จริง วิชานั้นก็คือ ศิลปะ นี่เอง

วิชาศิลปะในความคิดของผมเป็นวิชาเรียนรู้ได้ด้วยใจ แล้วลงมือทำ ศิลปะนั้นเป็นวิชาที่ไม่ง่ายเลย แต่ก็ไม่ถึงกับยากเหมือนกัน

ผมเป็นคนที่วาดรูปไม่เก่ง พรสวรรค์ในด้านนี้แทบไม่มีเลย แต่เวลาที่ผมเรียนวิชาศิลปะมันกลับทำให้ผมผ่อนคลาย ได้ปลดปล่อยบางสิ่งไปกับการระบายสี ได้ใส่ความรู้สึกภายในใจบางอย่างไปกับการวาด

ผมคิดว่าวิชาศิลปะมันไม่ได้ใช้สูตรหรือทฤษฎีอะไรเลย ซึ่งถ้าเทียบกับ วิชาคณิตศาตร์ ที่มีคำถามวกวน สูตรที่ต้องจดจำ แล้วการหาคำตอบที่ยาวเป็นหน้า หรือ วิชาวิทยาศาตร์ ที่ยังอาจต้องการพิสูจน์ ในการทดลองต่างๆ หาความจริงในโลกแห่งการหลอกลวง 2 วิชานี้

ผมไม่ได้หมายความว่า เป็นวิชาที่น่าเบื่อหรือแสนเศร้า แต่ผมต้องการจะสื่อว่า 2 วิชานี้ มันมีสูตรสำเร็จตายตัว มีจุดหมายในการค้นหาคำตอบ มีสิ่งที่ดึงดูดเราให้พิสูจน์ ถ้ามาเทียบอีกครั้งกับวิชาศิลปะ มันก็ต่างตรงนี้แระ ต่างกันตรงที่ ทุกครั้งที่ผมเรียนวิชาศิลปะมันเหมือนกับการพจญภัยไปในโลกของความฝันโดยผ่านมือลงสู่พู่กันหรือดินสอ ที่ไม่ต้องการอยากจะรู้ความจริง ที่ไม่ต้องตอบคำถามอันวกวน

ถึงอย่างไรไม่ว่าจะเป็นวิชาไหนก็ตาม มันมีประโยชน์ทั้งสิ้น มันคือการเรียนรู้ มันคือประสบการณ์ มันคือโอกาส ที่ดี ที่เราได้เรียนหนังสือ มีคนบอกผมว่าศิลปะ ไม่ใช่เรื่องยากแค่หมั่นฝึกทำบ่อยๆแค่นั้นเอง

แต่ผมคิดว่ามันก็ถูกส่วนหนึ่ง แต่เคยสังเกตไหมทำต้องมีโรงเรียนศิลปะ ทำไมต้องมีสถาบันสอนศิลปะ ทำไมต้องมีหลักสูตรศิลปะ ทำไมต้องมีคณะศิลปกรรม ถ้ามันเป็นเรื่องง่ายๆแค่หมั่นทำเฉยๆ

ศิลปะ มันเป็นสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา เช่น การแต่งตัว การเขียนหนังสือ

การร้องเพลง การเคารพธงชาติ การต่อสู้ และก็ความเป็นมนุษย์ มันยิ่งที่ทำให้ผมสนใจใน ศิลปะ มากกว่าเดิม

ในเวลานี้ ถึงผมจะยังวาดรูปไม่ค่อยเก่ง ยังน้อยมัรคือวิชาที่ผมชอบมากที่สุดในขณะนี้ ผมเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า ถ้าใจรักซะอย่างยากเพียงไหนก็ทำได้






แค่นี้เอง

ป.ล รูปการ์ตูนที่วาดพร้อมเขียนนั้น คำพูดที่เขียนผมอยากบอกกับคนที่ผมรักมาก แต่ผมไม่กล้า ผมมันขี้ขลาด จริง จริง