แม้ ท่านพ่อ ของผมจะ ติดธุระ อยู่บนสวรรค์

มิอาจสามารถมาดูแลผมได้ตั้งแต่ ตอนผม 9 ขวบ (รีบจริ๊ง)

ผมก็อยู่กับคุณนายฉิ่งมาตลอด

อยากจะเล่าวีรกรรมของบุพการีของผมให้ฟัง ตั้งใจให้ดีนะ



คือวันนั้นผมกำลังอาบน้ำ ชิลๆ อยู่ จู่ๆก็มี ไอ้ตะขาบ หน้ามึนมาเกาะขาผมซะงั้น
ผมก็สลัดขาเหมือนแดนซ์เพลงแจ๊ชอยู่ หันมาดู โฮเยะ ตะขาบ!!
ด้วยความที่เป็นเจ้าชาย + หน้าตาดี + มาดแมน +หยิ่ง+ อื่นๆ

ก็...วิ่งออกจากห้องน้ำ ตะโกนเรียกคุณนายฉิ่ง

ชายบิ๊ก: แม่...แม่.... ตะขาบ!!
คุณนายฉิ่ง: หา... กินข้าว มากินเดะ
ชายบิ๊ก: ตะขาบ!! (เริ่มเหนื่อยเพราะตะโกน)
คุณนายฉิ่ง: ตั้วข้าวมาเลยลูก กับข้าวเยอะ
ชายบิ๊ก: ตะขาบบบบ!! (สุดสียง)
คุณนายฉิ่ง: อ๋อ ตะขาบ ก็กินดิ หา...อะไรนะ ตะขาบ ไหนๆๆ


กว่าตะขาบจะสิ้นชีวิต ทำเอาหัวใจแทบวาย

มองอีกมุม ทำไม ตู ไม่ ฆ่า เอง ว่ะ คำตอบ คือ ผม ฆ่า สัตว์ไม่ลง

ผมลังเล อยู่ 2 อย่าง ถ้าผมจะเรียกแม่ หรือ ปล่อยมันไป

เฮ่อ สุดท้ายมันตาย


แต่ผมประทับใจแม่ผม

ลูกเจอตะขาบ

ดั๋น

ชวนกินข้าว


ใกล้ วันพ่อแล้วนะฮะ ใครที่มีพ่อ อยากให้คุณบอกรักท่านมากๆ กอดท่านมากๆ


ผมล่ะอิจฉา
 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet