โศกนาฏกรรมกับความรัก

ปฐมบทของความรัก

ปฐมวัยของความรู้สึก

ปฐมกาลสานต่อรอความผูกผัน

เดินผ่านกาลเวลา

วิ่งชนความรู้สึก

หลีกหนีความกลัว

มือสั่นปากซีดเดินไม่เป็นมนุษย์ดุจสุกรท้องเสีย

คำคำแรกที่เอ่ยเหมือนจะเคยได้ยินแต่ไม่เคยได้พูด

เอ่อเออเอยเหมือนทำนองคล้องบทเพลงแต่เรื่องจริง

เธอยิ้ม

เรายิ้ม

โลกยิ้ม

ขี้หมากับรองเท้า

แมลงสาบกับดารา

เธอกับฉัน

ทุกอย่างทุกสิ่งทุกอณูขุมขน

สดชื่นเบิกบาน

โลกใบเดิมที่เราเพิ่งเคยสัมผัส

รักแท้ไม่มีในโลก

ความเชื่อแบบนั้นของในวันนั้น

เพราะเธอที่ทำให้มันหายไปจากใจเรา

ขอบ...เธอ

ที่รัก..กัน

ตลอดกาล

งัวเงีย

หาว

ตื่นสักที

...